پژوهشی در اسراف: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکی خیر
پرش به: ناوبری، جستجو
(معرفی کتاب,شیخ صدوق,اسراف,پژوهشی در اسراف,ویکی خیر)
 
(معرفی کتاب,شیخ صدوق,اسراف,پژوهشی در اسراف,ویکی خیر)
 
سطر ۲۱: سطر ۲۱:
 
   
 
   
 
[[خودنمایی]] برای سرپوش گذاشتن به ناکامی ها و عقده های متراکم و به منظور مطرح شدن در اجتماع،
 
[[خودنمایی]] برای سرپوش گذاشتن به ناکامی ها و عقده های متراکم و به منظور مطرح شدن در اجتماع،
تربیت خانوادگی، [[فساد اخلاقی]]، [[تقلید]] و پیروی کورکورانه از این و آن، [[وسواس]]، ثروت اضافی، [[طغیان]] و [[استکبار]] و [[استعمار]] که با گسترش [[فرهنگ مصرف گرایی]] و [[اسراف]] و ایجاد بازار فروش برای کالاهای خود می باشند.
+
تربیت خانوادگی، [[فساد اخلاقی]]، [[تقلید]] و پیروی کورکورانه از این و آن، [[وسواس]]، ثروت اضافی، [[طغیان]] و [[استکبار]] و [[استعمار]] که با گسترش [[فرهنگ مصرف گرایی]] و [[اسراف]] و ایجاد بازار فروش برای کالاهای خود می باشند.
  
 
انواع [[اسراف]] که عبارتند از :
 
انواع [[اسراف]] که عبارتند از :

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۰۷

نام کتاب

پژوهشی در اسراف

تألیف

سید مهدی موسوی کاشمری

نوبت چاپ

هفتم/1393

تعداد صفحات

236

ناشر

مؤسسه بوستان کتاب

معرفی اجمالی

تصویر روی جلد
تصویر پشت جلد

اسراف به معنای مصرف بیهوده و هدر دادن ثروت یکی از عوامل ایجاد فقر و محرومیت در جوامع بشری است.

بُعد اقتصادی اسراف و مسائل و موضوعات اصلی آن در این کتاب تبیین شده است. مطالب کتاب در دو فصل تنظیم و ارائه شده است. فصل اول با عنوان"در مورد اسراف" و به موضوعات: واژه اسراف، نکوهش و تحریم اسراف، فلسفه تحریم اسراف، عوامل و انگیزه های اسراف و فرهنگ مصرف پرداخته شده است.

پیرامون عوامل اسراف، پژوهشگر کتاب به ضرورت شناخت ریشه ها و سپس مبارزه با ریشه ها تأکید دارد و در ادامه ریشه ها و عوامل اسراف را مطرح می کنند. این عوامل شامل:

خودنمایی برای سرپوش گذاشتن به ناکامی ها و عقده های متراکم و به منظور مطرح شدن در اجتماع، تربیت خانوادگی، فساد اخلاقی، تقلید و پیروی کورکورانه از این و آن، وسواس، ثروت اضافی، طغیان و استکبار و استعمار که با گسترش فرهنگ مصرف گرایی و اسراف و ایجاد بازار فروش برای کالاهای خود می باشند.

انواع اسراف که عبارتند از :

تبذیر، اسراف در اموال عمومی، تضییع اموال دیگران، اسراف در مخارج شخصی و خانوادگی و اسراف در انفاق های مستحب در فصل دوم ارائه و بررسی شده است. در همین فصل می خوانیم که انفاق در مورد امور خیریه هم باید بر اساس برطرف کردن نیازها و احتیاجات مادی و معنوی جامعه و برای رضای خدا باشد. در صورتی که ایجاد بناهای خیریه با صرف مبالغ زیاد مورد احتیاج نباشد، نوعی تبذیر و اسراف به حساب می آید. در همین ارتباط شیخ صدوق - علیه الرحمه- از امام سجاد علیه السلام روایت می کند که فرمودند:

"همانا شخصی مال خود را در راه خیری مصرف می کند و از مسرفان به شمار می آید."

محمد خلیلیان